Srpska pravoslavna crkva i škole danas proslavljaju Svetog Savu
Srpska pravoslavna crkva i škole širom Srbije danas proslavljaju Savindan, u znak sećanja na Svetog Savu, srpskog prosvetitelja i prvog srpskog arhiepiskopa, utemeljivača srpske crkve, države i školstva.
Rastko, u monaštvu Sava, rođen je oko 1175, kao najmlađe dete, treći sin, Ane i Stefana Nemanje rodonačelnika dinastije Nemanjić. Kada mu je bilo 17 godina, upoznao je jednog monaha i s njim se ubrzo uputio ka manastiru Svetog Pantelejmona na Svetoj Gori, napustivši očevu kuću. U tom manastiru se zamonašio 1192. godine kada je i dobio ime Sava. Kasnije je sa svojim ocem, koji se zamonašio i dobio ime Simeon, podigao manastir Hilandar, prvi i jedini srpski manastir na Svetoj Gori. 1219. godine ekumenski patrijarh je na dvoru Vizantijskog carstva u Nikeji Savu proglasio prvim srpskim arhiepiskopom. Zahvaljujući Savi Srpska pravoslavna crkva je postala autokefalna.
Sava je ovaj svet napustio 27. januara 1236. Smrt ga je zatekla prilikom povratka u Srbiju, 14. odnosno po novom kalendaru 27. januara 1236. u Trnovu u Bugarskoj.
U čast Svetog Save širom Srbije, regiona i sveta svake godine organizuju se svetoslavske proslave i akademije, a učenici osnovnih i srednjih škola u Srbiji će školsku slavu obeležiti prigodnim programima.
Prvi pisani trag o školskoj proslavi Savindana je iz 1734. godine kada je obeležen u Sremskim Karlovcima, a knez Mihailo Obrenović doneo je naredbu o školskoj proslavi dana Svetog Save u Srbiji, što je bilo regulisano zakonom od 13. januara 1841. godine. Slava je u to vreme uvedena i na Licej, a od 1864. godine na Univerzitet. U odluci Popečiteljskog prosvještenija, predstavnici državne i crkvene vlasti propisali su da se Sveti Sava proglašava za patrona svih naših škola i da se od tada u svim školama najsvečanije proslavlja.
Savindan se proslavljao kao školska slava sve do 1945. godine, kada je ukinut odlukom tadašnjih vlasti, a posle poluvekovne zabrane u komunističkom režimu, proslavljanje praznika nastavljeno je 1989. godine.
