SPC slavi Badnji dan, praznik koji najavljuje rođenje Isusa Hrista
Srpska pravoslavna crkva danas obeležava Badnji dan. Ovo je poslednji dan božićnog posta, a porodice za posnom trpezom dočekuju dan rođenja Isusa Hristosa. U pravoslavnim hramovima se služi liturgija, a na večernjoj službi se pali Badnjak, mlado hrastovo ili cerovo drvo.
Pre izlaska sunca, na Badnji dan, domaćin sa sinovima odlazi u šumu da seče badnjak. Bira se obično mlad i prav hrast. Domaćin se okrene ka istoku i sekirom seče badnjak ukoso. Po narodnom verovanju, badnjak se mora poseći sa tri snažna udarca, pa se dovršava lomljenjem ili uvrtanjem. Kad se badnjak donese kući, uspravi se pored ulaznih vrata, dok ga domaćin ne unese uveče.
Naveče Badnjeg dana, na Badnje veče, loži se badnjak. Ovo mlado drvo, simboliše Hrista i njegov ulazak u svet. Loženje badnjaka predstavlja toplinu Hristove ljubavi. Badnjak je i podsećanje na drvo koje su pastiri doneli u pećinu i koje je Josif založio kako bi se tek rođeni Bogomladenac zagrejao u hladnoj pećini.
Badnjak je simbol novog života i nade.
Ima još jedno tumačenje: badnjak je nagoveštaj Hristovog stradanja i Njegvog krsta. Ime badnjak povezano je sa rečju bdeti, budući da se na taj dan bdelo čekajući Rođenje Gospoda i Spasa Isusa Hrista.
Slama koja se unosi u kuću podsećanje je na onu slamu iz jasala na koju je Presveta Bogorodica položila tek rođenog Gospoda. Tamjan kojim se kadi kuća, kao i darovi koji se stavljaju u slamu, podsećanje su na darove koje su doneli mudraci sa Istoka i njima darovali Novorođenog Hrista.
Za posnom trpezom na večeri, okuplja se porodica i lomi česnica sa novčićem. Onaj ko dobije deo česnice u kojoj je novčić, po narodnom verovanju, biće srećan cele godine.
